Chaos en instant

Mijn ambities zijn groot. Ongeveer net zo groot als de dagelijkse hoeveelheid taken die ik moet uitvoeren. Met drie kinderen onder de vier jaar thuis, een boek dat net verschenen is, blogs, en had ik al gezegd drie kinderen? Chaos regeert. Mijn ambitie wil allemaal spannende, oosterse dingen voor jullie koken. Pepes Ikan, Gado gado, Tahu sambal. Singapore Laksa. En nog veel meer. Maar mijn dagelijkse takenpakket, afgetopt met een sausje reuma, laat het niet toe. Doordeweeks moet ik tegenwoordig drie maaltijden op tafel zetten. Een babyprakje. Een peutermaaltijd voor pietluttige prutsers. En dan nog iets fatsoenlijks voor volwassenen. Dat laatste, dat is ook echt laat, want papa is laat thuis. Rond of na kinderbedtijd. Dat moet dus snel.

We associëren het woord instant met iets dat uit een pakje komt. Een obscuur poeder, voeg water toe, even roeren, voila: eten. Of iets dat er op lijkt. Maar dat hoeft niet. Instant kan ook staan voor iets dat je instantaan op tafel kunt zetten. Of op zijn engels, ‘in an instant.’ En dat hoeft niet perse uit een pakje te komen.

Gelukkig hoeft babyeten maken niet elke dag. Meestal gooi ik een verzameling groente, aardappel en fruit in een pan, flink doorkoken en pureren, en dan vul ik de ijskast en vriezer met portiebakjes. Maar ja, soms is dat op. Dan ziet een gehaaste doordeweekse dag er ongeveer zo uit:

Instant babyprakje


1 zoete aardappel
water
scheutje olie

Leg de zoete aardappel, afhankelijk van de grootte, 3 tot 5 minuten in de magnetron. Hij moet goed zacht zijn als je erin knijpt. Snijd de aardappel doormiddel, schep hem leeg met een lepel en prak hem fijn. Voeg een scheutje olie (olijf, zonnebloem, maakt niet uit) toe en water tot de gewenste dikte. Voor heel kleine baby’s gebruik je de staafmixer.


Instant peuterpasta

Handvol pastaschelpjes
Handje spinazie deelblokjes ut de vriezer
1 a 2 tomaten, in kleine stukjes
1 eetlepel geraspte kaas
geraspte kaas

Kook de pasta gaar. Zorg ervoor dat je een zo klein mogelijke pasta neemt, dan is hij eerder gaar. Verse pasta is het snelst, maar dat is wel wat chic voor instant natuurlijk. Ontdooi de spinazie in de magnetron, snijd de tomaat in kleine stukjes en roer alle ingrediënten door elkaar. Maak af met wat geraspte kaas. En, nee, er zit niet veel eiwit bij. Op dagen dat ik vlees serveer eten ze vrijwel alleen dat, dus dat doen we niet elke dag. Zeker niet als we haast hebben.

Instant pitabroodjes


200 g quorn of tofustukjes
4 pitabroodjes (je hebt prima glutenvrije)
groene vulling zoals: sla, tomaat, komkommer, radijs, korianderblad
sap van 1 citroen
3 eetlepels tahin
3 eetlepels yoghurt
1 theelepel komijn
1 theelepel korianderzaad
1 theelepel paprikapoeder

Bak de tofu of quorn snel aan in wat hete olie. Kruid hem met peper, zout, de komijn, koriander en het paprikapoeder. Maak intussen de saus door de tahin los te roeren in het citroensap. De bedoeling is dat het vet van de tahin met het citroensap een romige massa geeft. Leng de saus aan met een paar eetlepels yoghurt. Vul dan elk pitabroodje met wat sla, tomaat, of wat voor groens je lekker vindt, een schep quorn/ tofu en bedruppel rijkelijk met de saus.

Kindercurry

Vroeger, toen we allebei buitenshuis werkten, kookten we om de beurt. Nu ik tot huisvrouw ben gepromoveerd ben ik meestal de kok. Maar af en toe, in het weekend, gaat papa ouderwets aan de gang, en mag de vermoeide moeder uitrusten. Of een was doen. Of opruimen. Of met de kinderen spelen. Hoe dan ook, ik geniet, van het niet hoeven koken, en van het eten. Wat koken kán hij.

‘Ik heb zin in een curry,’ riep hij vandaag.
‘Niet te scherp,’ riep ik, met een schuin oog op Jasmijn die juist aan mijn borst lurkte.
‘Geen groene dingen,’ riep Tijm.
‘Ja! Kur-rie!’ riep Linde.

Nu kun je curry met van alles maken. Vlees, kip, vis. Maar omdat vlees en vis zo ontzettend belastend zijn voor het milieu, eten we graag vegetarisch. En curry is van zichzelf al lekker, dus die maken we met nepkip. Kip van Quorn. Quorn is een vleesvervanger op basis van een eiwit uit een schimmel. Dat klinkt vies, maar smaakt lekker. Papa, die toch een echte man en vleesliefhebber is, vindt het in curry’s zelfs lekkerder dan echte kip. Je kunt natuurlijk ook echte kip gebruiken, maar als je ook je steentje bij wilt dragen aan een betere wereld, neem dan Quorn kip. Je koopt het bij de beter gesorteerde supermarkt.

Het resultaat van papa’s arbeid was heerlijk. Een milde, fruitige, zoetzure curry. Geschikt voor het hele gezin. Twee kinderbordjes werden helemaal leeg gelepeld. Ondanks de groene dingen die erin zaten. Als beloning kregen ze een grote aardbeien pudding toe.

Milde curry met abrikoos

1 ui
2 tenen knoflook
1 eetlepel (ongeveer) elk van gemalen koriander, gember, kardemom en komijn
3 cm geraspte gember
1 pak Quorn-kip
1 aubergine
1 limoen, sap en geraspte schil
een flinke hand boontjes
2 dikke wortels
1 blik gepelde tomaten
200 ml kokosmelk
1 blik abrikozen op sap

Fruit de ui en de knoflook samen met de gedroogde kruiden en de geraspte gember aan. Gooi de kipstukjes erbij en bak ze enkele minuten door.

Voeg aan de curry de wortel en boontjes in stukjes toe en bak even door. Voeg dan 200 ml kokosmelk, en een blik tomaten en de limoenschil toe. Laat sudderen tot de groenten gaar zijn, dat duurt zo een uur. Roer af en toe door en voeg wat water toe als het droog wordt. Vind je dat te lang duren dan kun je vals spelen en de wortel en boontjes even voorkoken. Laat de curry wel minstens een kwartier koken om alle smaken te laten intrekken. Snijd de aubergine in blokjes en rooster ze in een droge koekenpan met anti-aanbaklaag. Giet er het sap van een halve limoen bij en kruid ze met peper en zout en bak nog even door. Voeg op het laatst de aubergine aan de curry toe samen met de in stukken gesneden abrikoos. Voeg de rest van het limoensap en wat van het abrikozensap toe tot de smaak uitgebalanceerd zoetzuur is. Voeg peper en zout naar smaak toe.

Heb je geen kinderen of baby’s aan de borst en houd je van pittig, voeg dan met de kruiden een heet rood pepertje toe.